29 januari 2010 Opening nieuwe fietszaak BIKE-INN
Bike Inn is een gloednieuwe fietsspeciaalzaak in Herentals, gelegen naast Prima Lux
op de geelseweg nr.3
De mountainbike diehards onder U zullen ongetwijfeld een bekend
gezicht tegen komen in onze shop. Met name, Rudi van "Mountainbike Rudi".
Samen met
eigenaar Dirk zal Rudi U met raad en daad bijstaan www.bike-Inn.be terug
BK MTB-Orientatie 31/10/2009 (Wim Peers)
Traditiegetrouw is september de maand van het Belgisch kampioenschap MTB-oriëntatie. Deze aan populariteit winnende sport, is afkomstig van het oriëntatielopen, waarbij men met behulp van een speciale kaart een aantal controlepunten moet aandoen in een zo snel mogelijke tijd. In tal van Raids wordt dit ook wel gedaan, we denken bijvoorbeeld aan de meerdaagse wedstrijd in Frankrijk, Chemin du Soleil, waar de ploegen hun traject zelf dienen te bepalen adv een kaart…
Deze sport beoefende ik een 15-tal jaar, maar ben sedert een 4-tal jaar actief op de mountainbike, bij het MTB Rudi team uit Herentals. De uitdaging was om mijn Belgische titel van vorig jaar te verdedigen, in de bossen van Berendrecht en Ossendrecht, onder de meeste van ons welbekend van één of andere toertocht die daar meermaals gereden wordt… Zo vertrok ik als laatste van de deelnemers (de deelnemers vertrekken individueel, met 6 min tussen) om de 23km( in vogelvlucht gemeten) af te leggen. In werkelijkheid doe je veel meer kilometers, omdat je de wegen volgt die hoeken maken. GPS en kilometerteller zijn verboden in dit soort van wedstrijden. Er moesten een 16-tal controlepunten worden aangedaan, op de kaart een kleine cirkel met een nummer, op het terrein een baken met een kaartlezer, waarbij je een chip moet inleggen die dan de tijd, tussentijd en nummer opslaat. Achteraf kunnen al deze gegevens dan worden gecontroleerd en vergeleken. In het eerste gedeelte van de wedstrijd was het qua kaartlezen niet moeilijk, dus zo snel mogelijk de eerste 7 controlepunten afgewerkt. Dan een kleine passage in de bossen, waar er iets meer aandacht dient geschonken te worden aan het kaartlezen, want één weggetje te ver rijden kan al snel 1 min verlies betekenen… Vervolgens weer een “snel” gedeelte, waar we de grens oversteken en ons begeven tussen de Nederlandse weivelden en akkers. Naar het einde toe een paar zéér moeilijke passages, waar we ons begeven op single tracks, die piekfijn op de kaart staan aangeduid met fijne stippellijn. Toch maak ik op het voorlaatste controlepunt een kleine fout, neem een verkeerd paadje en verlies 1 min. Toch heb ik aan de finish een voorsprong van 1 min 30, voldoende voor een 2de opeenvolgende titel.
Hierdoor ben ik geselecteerd voor het WK MTB-O in Portugal in 2010, of ik hieraan zal deelnemen weet ik nog niet…
Nog vermelden dat Katrien 3de werd bij de dames…
Volledige uitslag op www.orientatie.org. Doorklikken naar uitslagen en BK fiets-o Stoppelbergen, H-open. terug
18 Oktober 2009 Guadalest Spanje
Marcha wordt het in Spanje genoemd : een tocht van 32 km tegen de tijd (chronorit). Om 9u30 werd afglopen zondag de start gegeven in het toeristisch plaatsje Guadalest , 20 km ten westen van Benidorm.
Onder de 130 mtbikers bevond zich onze landgenoot Rudi Geentjens . Het begon met een plaatselijk rondje achter de motoren door het centrum van El castell de Guadalest (500m) en dan direct de bergen in , naar een hoogte van 1100 m. Geentjens kwam als 8 ste boven, maar in de vele technische afdalingen die dan volgen moest hij een paar Spanjaarden laten voorgaan. De afdalingen lagen er gevaarlijk bij, door de regenval van de afgelopen dagen.
" Het parkoer was prachtig , met 80% aan singeltracks bezaait met rotsen. Het laatste
stuk was vals plat langs de rivier, daar was ik nog 11 de. Op de laatste klim met
max 23 % neem ik de snelle afdalers terug, ik eindigde als 7 de met een tijd 2u02
en een gemiddelde van 15km/u; vorige week haalde ik nog 26 km/u in de Bart Brentjens
Challenge , maar dit was dan ook mountainbike hé.
De marcha’s zijn een aanrader voor
iedereen die van het echte MTB houdt. " liet Rudi Geentjens van het MTB Rudi Team
vanuit Spanje weten. terug
19 augustus 2009 MTB Rudi wint 4 uur van Overpelt
Team MTB Rudi uit Herentals heeft in Overpelt de 4 uurs wedstrijd gewonnen. Het team met Wim Peers, Benny vangenechten en Erik Evers als rijders waren ruim 2 minuten sneller dan team derdaele+ 1 en het BSB team. Na de 6 uur van Kessel vorige week is dit dus de tweede zege in evenveel weken. Nochtans begon de wedstrijd niet schitterend voor MTB Rudi. Door hun late inschrijving hadden ze startnummer 31 en moesten dus midden het 57 teams tellende deelnemersveld vertrekken. niet simpel als je weet dat men meteen de singletracks van de Holheide bossen induikt. Het waren team Derdaele+1, Bikebuddies 24uurshop en BSB die na de start de lakens uitdeelde. Na het einde van de eerste ronde reed het MTB Rudi team in een bijna verloren positie op zeer ruime afstand van de leiders. Team Derdaele domineerde de eerste 3 uur van de wedstrijd maar MTB rudi was tegen die tijd reeds opgerukt naar plaats 2, op nog steeds een respectabele afstand van ruim 1'30". Doch in het laatste anderhalfuur ontbonden zij hun duivels. In 2 ronde tijd werkten ze hun achterstand compleet weg en leken we op een spannend einde af te stevenen, doch hoe sterk dit team wel is blijkt uit het feit dat ze in de laatste drie kwartier nog ruim 2 minuten weg reden van team Derdaele+1 en ruim 5 minuten van team BSB. Een klinkende zege dus voor Wim Peers, Benny Vangenechten en Erik Evers voor Ronny Vandael, Danny Soers en Philippe Cardinaels (Derdaele+ 1) en Mike Mulkens en Ruben Verhees (BSB) die ondanks dat ze met slechts 2 rijders reden prima weerwerk boden in de hitte van de Overpeltse bossen. Een geslaagd evenement van de peltercrossers die volgend jaar aan hun 5de editie toe zijn. Vermeldenswaard ook nog is, dat MTB rudi ook de gemengde teams overwinning in de wacht sleepte voor Derdaele+ 2 en cycling team Kessel 3.
08 augustus 2009 6-uren race op Kessel
De 6-uren race op Kessel fort werd gewonnen door het MTB-Rudi team.
Vooraf werd de
tactiek besproken en wisten we welke ploegen we in het oog moesten houden. Benny
(Van Genechten) ging de start voor zijn rekening nemen van op de achterste rij en
na 1 en een halve ronde gingen we als eerste wisselen met nog 2 andere ploegen. Nu
ging Erik(Evers) het veld in met 2 tegenstanders in zijn wiel. Er werd gestreden
met de gas volledig open zodat al snel duidelijk werd dat er een vlugge afscheiding
met de overige teams zou ontstaan. Na een wissel met Wim (Peers),nam hij 2 ronden
voor zijn rekening en door zijn parcours- kennis (Wim heeft de afgelopen week op
het fort geslapen) werd de kloof nogmaals uitgediept. Bart (Broekmans) nam ook een
ronde voor zijn rekening en perste er alles uit. Na een tactische fout werd onze
voorsprong van 50sec. echter teniet gedaan en konden we opnieuw beginnen. We zouden
onze aanpak volledig omgooien en dit bleek de juiste beslissing. Na ronde per ronde
verder uit te lopen hadden we onze concurrenten alle hoop om terug te keren weggenomen
en konden we een maximale voorsprong van meer dan 2 minuten opbouwen. Met nog een
uurtje te gaan konden we nu de wedstrijd controleren en alzo een beetje temporiseren.
We hadden immers 3 uren alles gegeven en de laatste ronden begonnen dan ook door
te wegen,mede door de warmte. De laatste 200 meter hebben we gezamenlijk gereden
tot over de finish en we waren uiteraard zeer blij met deze overwinning,aangezien
dit voor ons een thuiswedstrijd is deed dit dubbel deugd. Volgende week zijn we terug
paraat in Overpelt en gaan we terug voor de overwinning. terug
26 april 2009 EBBT Pont-Ligneuville (Door Wim Peers)
Een chrono van 15km, dat was de klus die we moesten klaren! Met een groep van 8 (Rudi, Marc, Nick, Bartje, Wim, Katrien, Sven, Staf) vertrokken we voor de “opwarming” van 30km. Een andere omloop dan de vorige edities, en ook een gedeeltelijke andere chrono, zo bleek later. Een lekker zonnetje, 2x maal plaspauze, een bevoorrading, en dan de start van de chrono. Wie vertekt eerst? Katrien, Bartje, Marc, Rudi, Nick, Wim, Staf, Sven… Elke 15 seconden een renner, we zien mekaar dus rijden. Het haasje over kan beginnen…er worden héél wat benen opgeblazen. Zelf heb ik een beetje mijn zinnen gezet op dit parcour, ik ken deze bossen zéér goed, we komen hier jaarlijks met de vrienden op weekend. Toch is er hier en daar een strook die nieuw is, ook voor mij. Kort na de start kan ik Katrien, Bartje, Nick en Rudi passeren, nog ene te gaan… Langzaam kan ik het gat een beetje kleiner maken, tot op een lange shotterklim, Marc trekt alle registers open, en weg is de beresterke vogel. Hij rijdt een sterk 2de deel, en eindigt 11de algemeen (onvolledige uitslag). Zelf kan ik de 13de tijd neerzetten, op een kleine minuut van Marc. Katrien wordt 2de bij de dames, maar de uitslag was dus nog niet volledig, dus wijzigingen zijn nog mogelijk.
Achteraf werd er door sommigen nog een 15-tal km bijgetraind! Conclusie: Toffe chrono, goei weer, goeie sfeer, meer moet da ni zijn… Aan iedereen veel succes in Houffa, wij zitten in Riva… terug
Duathlon Bolderberg 14/02/2009 (Door Wim en Katrien.)
Op valentijnsdag trokken we naar Bolderberg voor de eerste wedstrijd van het seizoen.
Aanvankelijk was ik ingeschreven voor de mtb-wedstrijd, maar besloot om mijn kans
te gaan in de duathlon. De afgelopen weken niet echt veel getraind, 2 keer skiën,
dus geen optimale voorbereiding, toch gingen we er tegenaan…
Voor mezelf bleek al
gauw dat het tempo in de eerste 3km lopen véél te hoog lag. Ik moest mij laten afzakken
tot ergens een 45ste plaats. Forceren zou mij enkel nog meer achteruit slaan tijdens
het mountainbiken. Katrien kon bij de dames als 4de aan het fietsen beginnen, maar
de kloof op nummer 1 en 2 bleek al vrij groot.
Tijdens de eerste van 4 ronden kan
ik al serieus opschuiven, maar realiseer mij dat helemaal naar voren rijden vandaag
een utopie is! Toch kan ik tot plaats 18 opschuiven, maar bij het 2de lopen moet
ik terug 4 man laten passeren. Zo eindig ik 22ste, en weet ik wat mij de komende
weken te doen staat…
Katrien moet in de laatste fietsronde haar metgezel laten rijden,
en zal als 4de aan het laatste lopen beginnen en ook zo finishen… Ook zij vond dat
ze beter moest kunnen, mits een betere conditie. We zullen er de komende weken dan
samen maar in vliegen…
Nog vermelden dat Eric Evers met overtuiging won in de mtb wedstrijd!!! We hadden niet anders verwacht… terug
23 november Herentals (Katrien)
Zondag staat de Hetric Challenge op het programma, de laatste uitdaging van het seizoen, en wat voor één: een MTB wedstrijd van 24 km, winterduathlon van 1,5 – 15 – 1,5 en een loopproef van 6km. Hou dan nog even rekening met de barre winteromstandigheden en je kan zo al raden dat het een ware uitputtingsslag zal worden… Alhoewel, uitgezonderd de hele vuile kleren, viel dat al bij al viel nog reuze mee…
Om 11u wordt het startschot gegeven voor de MTB wedstrijd, een wedstrijd op en rond de Kruisberg waarbij 5 ronden moeten worden afgelegd.
Het klassement van de Hetric challenge wordt opgesteld aan de hand van punten (niet van tijd), het is dus belangrijk om tactisch te werk te gaan en gelukkig hadden we daarvoor onze immer trouwste supporter en begeleider; ons vake! Met de chrono in de hand stond hij ons ronde na ronde op te wachten. Bij het ingaan van de derde ronde had ik een 2-tal minuten voorsprong op de tweede atlete en tevens ook Challenge atlete, Ellen Van Loy. Ik hoefde me dus niet onnodig te forceren en kon de wedstrijd op een soepel tempo uitrijden en haalde hiermee de eerste overwinning van de dag binnen…
In minder dan een uur tijd, ging reeds de tweede wedstrijd van start; de winterduathlon. Onmiddellijk na de start zag ik Ellen op een 2-tal meter voor me lopen. Ik heb me niet geforceerd tijdens het eerste loopgedeelte omdat ik vrij zeker was dat ik de snelste was in het biken. Ik blijf net achter haar lopen en we komen dan ook samen in de wisselzone en dankzij een snellere wissel, verlaat ik als eerste de wisselzone. Ondertussen zijn er reeds 3 andere atletes (die enkel de duathlon meedoen) voor mij begonnen aan het fietsgedeelte. Ik geef vol gas in de eerste ronde (van in totaal drie ronden) en bij het ingaan van de tweede ronde roept ons vake dat ik een goeie minuut voorsprong heb. Ik ben echter op mijn hoede, want op de heuvelrug achter de wisselzone heb ik Ellen gekruist en zag ik dat haar man voor haar reed om haar hier en daar uit de wind te zetten. Nog eens doortrekken is dus de boodschap, echter ook haar man blijkt niet snel genoeg om me nog bij te benen...(hihi, altijd leuk als je sneller bent dan de mannen). Ik heb ondertussen ook de andere – enkel duathlon - atletes ingehaald en zo kan ik de afsluitende 1,5km zonder veel zorg uitlopen en is dus de tweede zege van de dag binnen. Met enkel nog de loopproef te moeten afleggen, is de eindzege van de Hetric Challenge in het vizier…
Om 15u starten we dan aan onze laatste wedstrijd. De kans dat ik hier bij de eerste 3 atletes finish is quasi onbestaande, aan de loopproef nemen immers veel goede loopsters deel en laat dit nu net mijn slechtste onderdeel zijn. Doel is om niet meer dan 2 plaatsen achter Ellen te finishen en dan is de zege van mij… Na een 300-tal meter ga ik Ellen voorbij, maar ik houd er een redelijk rustig tempo op na. In het tweede gedeelte van de eerste loopronde komt Ellen dan terug bij mij, maar ik hoor aan haar adem dat zij het moeilijker heeft dan mij, dus ik blijf gewoon mijn tempo houden. Bij het ingaan van de tweede loopronde is ook Myriam Bruyninckx ons komen vergezellen en op de asfaltstrook gaat ze voorbij mij. Ik kan echter aanklampen en hoor Ellen tegen haar man zeggen dat ze het tempo niet kan volhouden. Het zal dus Myriam of ik zijn die de loopproef onder de Challenge atleten zal winnen. Ik moet soms echt een tandje bijsteken om Myriam te kunnen volgen, maar als bij wonder gaat dit me nog redelijk goed af. Op de stukken bergop voel ik bovendien dat ze minder snel is en ga ik haar dan ook terug voorbij en kan ik nog enkele meters van haar weglopen zodat ik als eerste challenge atelete over de meet kom en me hierdoor een jaar lang ‘Queen of the forest’ mag noemen .
Nog een dikke pluim aan de organisatie voor dit schitterende evenement, een dikke merci voor alle supporters en een dikke kus voor ons vake die ons weer optimaal gecoached en begeleid heeft tijdens en tussen de wedstrijden.
23 november Herentals (Erik Evers)
Zondag, stond er een wedstrijd gepland in eigen gemeente,zo'n kans om in eigen gemeente
te rijden
krijg je niet dikwijls.Dus hebben we er alles aan gedaan om een goed resultaat
neer te zetten,nog één keer opladen dit seizoen moest kunnen.Nog een weekske op het
eten en drinken letten en goed soigneren. Afgelopen week het parcours nog is goed
verkend en de ideale sporen gezocht, dit was wel nodig,op sommige plaatsen kon je
een 20tal centimeter in de modder wegzakken.Zondagmorgen om 08:30 nog een tweetal
rondjes verkend,het had nog goed geregend en dan terug thuis de warmte opgezocht
om tegen 10:45 af te zakken naar de start. Ze hadden een goed compromis bekomen aan
de start, zodat de MTB-ers niet te veel nadeel hadden aan de start t.o.v.de combi-atleten.Met
de start vlogen we met een 5-tal weg van de rest en al vlug hadden we een af-scheiding.
Ik had me aan de kop gezet na de toeristentoren om het parcours goed te kunnen zien
en de ideale sporen te volgen. Echter in één van de vettige bochten,voorwiel weg
en plat op den buik een sliding gemaakt, zoals de voetballers dat goed kunnen.Een
vijftal man heeft me kunnen passeren en ik was op achtervolgen aangewezen. Het tempo
van de koplopers was niet al te strak,zodat het niet lang duurde dat ik er terug
bij kwam. Eventjes recupereren in het wiel en dan toch terug de kop genomen en het
tempo opgedreven,ik voelde me de betere van de drie en zeker op de technische passages
kon ik telkens een paar meter uitlopen.De twee medevluchters moesten stilaan de rol
lossen en één van hen kreeg nog te maken met materiaalpech.Stilaan werd de kloof
groter en moest ik enkel nog stevig tempo rijden en geen slippers meer maken.De laatste
ronde was enkel nog genieten en de tiende overwinning van het seizoen was een feit.
Nog een mooie prijs in ontvangst mogen nemen van de
gulle sponsor en het wedstrijdseizoen
2008 op een mooie manier afgesloten.Nog een proficiat aan de winnaar bij de dames,Katrien.
terug
16 november LMBT Achel (Bart)
Rond half negen kwam ik aan in Achel. De voorspelde regen bleef voorlopig uit en zelfs de zon kwam af en toe piepen. Het parcours was dus redelijk droog, maar bij een eerste verkenning kreeg ik een slecht voorgevoel, het was, zoals ze zeggen, alsof “ik lood in men schoenen had”.
De start, een asfalt weg van ongeveer 400 meter, ging vrij goed, ik kon direct van mijn 55 startpositie opschuiven naar een 47 plaats. De “echte” mannen waren natuurlijk ongrijpbaar en heb ik niet meer terug gezien. Het slechte voorgevoel dat ik had was direct weg en ronden na ronden wist ik andere renners in te halen en kon ik zelfs eindelijk nog eens uitkijken naar een top 20 plaats. Dit bleek in de laatste ronden slechts een droom te zijn, want het slechte voorgevoel was niet ongegrond. Halfweg laatste ronde brak mijn krank-arm af en moest ik verder trappen met een been. Dit koste me heel wat plaatsen, maar na die kramp verwekkende inspanning kon ik me nog min of meer tevreden stellen met een 38ste plaats. terug
11 november 2008 Winterduathlon Grobbendonk (Katrien en Wim)
Dinsdag 11 november werd traditiegetrouw de duathlon in de Pidpa bossen te Grobbendonk bestreden. Door de overvloedige regen van de vorige dagen en nachten beloofde het een zware wedstrijd te worden. In de voorbije 3 jaar heb ik hier nog nooit kunnen winnen, Rikka Kellja was steeds mijn grootste uitdaagster en ook dit jaar was ze ingeschreven. In tegenstelling tot de duathlon van Olen verging het eerste loopgedeelte me veel beter. Ik kwam als vijfde in de wisselzone, op een 20-tal seconden van Griet Geudens. Door een snellere wissel, verliet ik samen met haar de wisselzone en begon ik aan het 20km lange MTB-parcours. Het parcours is op zich al behoorlijk technisch en door de vele regen was extra stuurvaardigheid vereist. Bij het begin van het technische gedeelte in de eerste ronde had ik het nummer 4, Bianca Bellekens, reeds in het vizier. Ik werd hier een beetje opgehouden door minder snelle atleten en kon dus op het single track gedeelte goed recupereren. Eenmaal het spoor terug breder werd, kon ik een aantal atleten waaronder ook Bianca voorbijgaan. Ik reed nu derde op 1,5 min van nummer 2, Kellja Rikka. In de tweede ronde heb ik geprobeerd om de kloof op het nummer 2 te dichten, echter zonder succes, de achterstand bleef ongeveer 1,5 min. De derde ronde heb ik gewoon tempo gereden om de afstand op Bianca, die ondertussen was uitgegroeid tot 3 min, te vrijwaren want ik wist dat ze sneller is in het lopen. Het laatste loopgedeelte heb ik dus op een rustig tempo kunnen uitlopen aangezien er geen gevaar meer was om nog ingelopen te worden door Bianca. Ik was dus best tevreden over mijn wedstrijd. Proficiat aan Sofie Goor (1ste) en Rikka (2de) die duidelijk een maat te groot zijn voor mij...
Katrien
In de namiddag werd dan de 2de reeks van start geschoten, waar ikzelf een top-5 plaats ambieerde. Na het eerste lopen als 12de binnen, al een pak beter dan in Olen. Snel kunnen starten met fietsen en na één ronde (van de 3) al op plaats 4. De omloop ligt er duidelijk beter bij dan in de voormiddag, doch blijft het vrij technisch in de bochten. Bij het ingaan van de laatste ronde rijd ik 3de, met 1 minuut voorsprong op de 4de Dit lijkt me voldoende om stand te houden lijkt me, maar in een passage bergaf bots ik op een boomstronk met mijn voorwiel en vlieg de lucht in. Met mijn kin frontaal op een stuk afgezaagde boom, niet echt letsels op het eerste gezicht, maar wel een beetje duizelen van de klap. Toch terug op de fiets en proberen om tempo terug te vinden. Aan de wisselzone roept onze pa dat ik 27 sec. voorsprong heb, ik heb dus meer verloren dan ik dacht. Toch een snelle wissel, maar zie de achtervolgers ook de wisselzone binnen komen. Al na één km lopen passeert Jeroen Buysse mij, later volgt ook nog Kris Driessens. Tempo ligt te hoog voor mij, maar kan wel de 5de plaats behouden. Achteraf blijkt dat deze 2 heren de 2 snelste looptijden hadden van het tweede gedeelte, voor Embrechts en Vervoort, die 1ste en 2de werden in de einduitslag. Er had dus iets meer ingezeten, maar al bij al ben ik toch tevreden met dit resultaat. Er rest ons nu nog één zware opgave: De Hetric challenge op 23 november!!!
Wim. terug
2 november 2008 Opitter LMTB 5de manche. (Marc Bulteel)
Na een verkenningsronde bleek deze omloop, me beter te liggen dan de voorgaande.
Zware modderstroken, technische klimmetjes, singletrack, vals plat, …..
In de startklim trok Willy Moons er direct serieus vandoor, ik kon goed blijven aansluiten en er kwam al snel een kloof op de achtervolgers. Willy hield het tempo hoog aan, waardoor ik constant diep moest gaan om geen gat te laten, hierdoor maakte ik opeenvolgende stuurfoutjes waardoor ik hem moest laten gaan, en hij ging ook. Wat een tempo. Kurt Corbeels was ondertussen bij me gekomen met achter hem Mark Donné. We hebben nog geprobeerd om het gat terug dicht te rijden maar in de klim na de kantine reed Kurt zijn derailleur in de vernieling. Willy was weg en er was niks meer aan te doen. Ik moest me tevreden stellen met een tweede plaats.
Volgend weekend strandrace Bredene en dinsdag LMTB 6 in Eksel.
26 oktober 2008 Zolder (Wim Peers)
Gisteren reden we op het circuit van Terlaemen, een koerske van de LMTB. Na de verkenningsronde bleek al gauw dat het een snelle koers ging worden, met véél wind en weinig (lees géén…) technische stukken. Snel starten en mee voorin rijden was dus de boodschap. Toch weer op de 6de rij moeten vertrekken, maar in eerste rechte lijn was opschuiven doenbaar. Zo deed ik dit ook, samen met Tom Vervoort die ook meer achteraan moest starten. Véél gezever in de eerste bocht, met een beetje geluk erdoor en ik beland in een tweede groepje achter de 5 koplopers.
Katrien moet vooral de winnares van de vorige wedstrijd (ElkeVincke) goed in het oog houden, en vooral in haar start goed aanklampen. Ze doet dit ook en neemt na een halve ronde zelfs de leiding.
Voor mezelf zit er maar één ding op, zo snel mogelijk opschuiven of de vogels zijn gaan vliegen. Ik slaag in mijn opzet en kan “aanklampen” bij de koplopers. Bij het ingaan van ronde 4 is er dan een valpartij, de man voor mij slaat tegen het asfalt, ik kan zelf zijn fiets net ontwijken, door zwaar in de remmen te gaan. De groep breekt en ik slaag er niet meer in om in het wiel te komen, mijn veer was ook al half gebroken. Ik rijd dus nog anderhalve ronde alleen en kom na de kopgroep op een 8ste plaats binnen.
Katrien kan haar voorsprong op Elke stelselmatig uitbouwen, wat wel een verassing was op deze snelle omloop! Ze wint dan ook bij de dames met ruime voorsprong. Twee zondagen op rij op het hoogste schavot, het zal wel aan haar coach liggen…
Vervolg Zolder (Erik Evers)
Na een korte gedwongen relatieve rustperiode(verbouwingen thuis) werd het tijd om de conditie nog is te testen in een wedstrijd. Dit weekend stond Zolder op het programma en staat gekend om zijn mooie omloop. Na een verkenningsronde werd al snel duidelijk dat van die mooie omloop niet veel meer overschoot, de technische stukken waren eruit gehaald en werd het pure cyclocross. Wegens eerste deelname achteraan starten, voor de eerste bocht kunnen postvatten vooraan.Dit was wel nodig aangezien het een zeer snelle koers ging worden.Al vlug reden we met een man of zes weg van de rest.Na een tweetal ronden(van 9 !)reden we nog met 3 masters 2 rond. Er was er eentje gaan vliegen (Wim Janssen master 1). Het was voortdurend aanklampen en proberen in het spoor van Moons en Geerts te blijven. Ondertussen had nog een Master 1 de aansluiting kunnen maken en hebben we een 4 tal ronden samen koers gemaakt. Op de klim achter de tribune kon Ronny Geerts echter wegrijden en had ik de kracht niet meer om erachteraan te gaan.Dan maar proberen bij Moons te blijven en het dan proberen af te maken voor de 2 de plaats in de spurt. Willy zat precies ook door zijn krachten heen en geraakte niet meer weg.In de laatste ronde heb ik wat verstopperke gespeeld achter Willy zijn brede rug en zo wat energie gespaard voor de spurt. Toen we de laatste rechte lijn ingingen vertrok Willy van op de kop en moest ik al snel langszij komen. Op de meet met een half wiel voor de Willy en de tweede plaats was binnen. Al bij al tevreden en me goed geamuseerd. Terug wat competitieritme opgedaan en stilletjes aan opbouwen naar 23 November.
19 oktober 2008 Olen Winterduathlon (Door Wim Peers)
Afgelopen zondag was een stralende dag, perfect decor voor de 5de editie van de winterduathlon te Olen Teunenberg. Met een 130 starters, waaronder ook de dames, beginnen we aan het eerste lopen, een lus van 3,2km. Al snel blijkt voor mezelf dat er een te hoog tempo wordt gelopen vooraan, de vice Europees kampioen Paul Embrechts trekt heel de bende op één lint! Katrien start na haar overwinning van vorige editie als favoriete bij de dames… Ze eindigt als 2de dame na het lopen achter B. Bellekens, die een ruime voorsprong heeft. Dat wordt dus een zware achtervolging tijdens het 30km mtb-ken! Ikzelf kom als 34ste binnen na het lopen, mijn tijd een halve minuut trager als vorig jaar, en dus ook een 15-tal plaatsen. Te weinig gelopen de afgelopen maand, en dus te weinig snelheid. Toch kan ik tijdens de eerste ronde fietsen naar plaats 15 rijden. Katrien maakt in haar eerste ronde haar achterstand van 1,5 minuut goed en neemt resoluut de leiding, en fietst de overige 3 ronden een voorsprong van 3 minuten bij elkaar op haar concurrenten. Zelf kan ik in de laatste ronde nog tot plaats 7 opschuiven, maar neem een paar mannen mee” in het wiel” tot aan de wisselzone. Een snelle wissel gedaan, maar ik moet bij het lopen toch enkele snellere mannen laten passeren en eindig op een 10de eindplaats.
Katrien loopt haar laatste ronde zonder vrees voor haar tegenstandsters, en pakt voor de tweede keer de overwinning in Olen! Volgende duathlon op 11 nov in Grobbendonk!
12 oktobert 2008 LMTB: Kattenbos Lommel (Door Wim Peers)
Afgelopen zondag stond de tweede manche van de LMTB op het menu. Het beloofde een zonnige dag te worden, dus ideaal weer om in het Lommelse zand te gaan ploeteren… Letterlijk dan, want men had in de omloop een paar ferme zandstroken gelegd waar hier en daar gelopen moest worden.
Ingeschreven in de funklasse, dus een uur volle bak rijden, samen met Katrien die bij de dames van start gaat. Zij zijn met 9 dames, in onze reeks starten er een man of 80, ikzelf met nummer 70 sta bijna achteraan, een goede start is dus zeker nodig. Eerste 100m is er geen doorkomen aan, toch kan ik daarna in de eerste zandstrook veel volk passeren. Na één ronde kan ik rond de 20 ste plaats rijden, en kan dan stelselmatig opschuiven. Katrien kent een ietwat voorzichtige start, zij moeten dan ook starten samen met de funklasse 2, en dus trekken en duwen in de eerste stroken. Ze kan toch direct na de start samen met Elke Vincke een kloofje slaan op de rest.
5 ronden moeten er worden gereden, en na halfweg koers hang ik rond de 10de plaats, zo roept ons vader toch… Katrien moet een gaatje op Elke laten, en kan haar niet meer bijbenen, ze eindigt op een mooie 2de plaats op minder dan een halve minuut. Ikzelf kan in de laatste ronde nog een 5de plaats bemachtigen.
Op naar de duathlon in Olen aanstaande zondag…
12 oktober 2008 Tweede manche LMTB Lommel (Marc Bulteel)
Na de pech van vorige (platgereden) week stond ik vandaag weer volle moed aan de start. Een hele week zonder regen had de omloop zeker niet minder zwaar gemaakt, de losse zandstroken waren dieper dan voorgaande jaren, waardoor er soms wel moest gelopen worden. De start verteerde ik vlot en kon al snel de kop pakken. In de helft van de eerste ronde is Mark Donné (master 1) komen aansluiten en nam al snel de leiding over. Samen zijn we er ongeveer een ronde vandoor gegaan. Hij was sterker in de korte klimmetjes en ik kon hierdoor ook niet meer bij hem aansluiten in de snelle stoken. In de derde ronde zag ik Pascal de Kort dichter komen. Ondertussen kende ik Pascal zijn zwakke punten en ben ik in de laatste en achtste ronde ervandoor gegaan in een lastige zandstrook. Direct had ik een mooie voorsprong opgebouwd. Het kon niet meer stuk. Toch moest ik weer op een zeer simpele passage vallen. Pascal kon weer aansluiten waardoor de winnaar pas aan de meet zou bekend zijn.
Ik heb uiteindelijk de eindspurt ingezet, maar blijkbaar iets te vroeg want ik heb mijn eerste plaats op enkele centimeters moeten afstaan.
29 september 2008 Grez-Doiceau (Marc Bulteel)
Zondag stond het Belgisch Kampioenschap MTB Marathon op het programma. De verwachtingen waren hoog en ik zelf zou niet tevreden zijn met enkel een podiumplaats. De laatste weken zat de conditie in stijgende lijn evenals de prestaties, na toch een zeer zwak begin en middenseizoen.
In de startklim direct de kop genomen en het tempo opgevoerd, alle favorieten waren natuurlijk mee. Bovenaan de klim draaiden we het veld in met een groepje van acht en het tempo werd serieus opgedreven door Patrick Wellens. In de tweede bocht neem ik in plaats van de gangbare weg op onverklaarbare manier de binnenkant, mijn voorwiel slipt weg en ik ga onderuit. Door het hoge tempo en dito snelheden kon ik niet meer bij de kopgroep aansluiten en moest me noodgewongen laten afzakken naar de volgende groep.
Nog geen tien minuten wedstrijd en ik wist al dat ik het BK kon vergeten. Drie en een half uur heb ik geprobeerd om de schade te beperken en op een zesde plaats te eindigen.
Volgende week begint de LMTB Trophy.
11 september 2008 Genk (Erik Evers)
Afgelopen weekend stond één van de mooiste wedstrijden in Belgie op het programma.
De GP Roel Paulissen, bij iedere biker gekend omwille van zijn opéén volgende klimmen
en afdalingen met hier en daar toch een technische passage.Kortom,het betere bikewerk
in Belgie. De zon was ook weer van de partij en de omloop lag er perfect bij.Om 10.00
uur gingen we van start voor 5 ronden,zoals gewoonlijk gingen we volle bak van bij
het begin. Is altijd handig om de concurrentie onder druk te zetten en zo te zien
wie er goed is en wie niet. Al vlug had ik door dat de benen vandaag vlot draaiden
en had al vlug een 30tal seconden voorsprong op Porters en Geerts. Zo hebben we een
tijdje blijven rijden en kwam het er op aan van geen foutjes te maken en vooral niet
lek te rijden. Op een parcours zoals in Winterslag is dit niet vanzelfsprekend. Na
half koers kreeg ik in de mot dat Geerts de gas had open gedraaid, Porters moest
passen. Dit was voor mij het sein om ook iets te versnellen zodat de kloof groot
genoeg bleef. Met nog 2 ronden voor de boeg mocht dit niet meer mislopen en alzo
kon ik één van de mooiste overwinning van dit seizoen binnen halen.Voor de punten
was het niet meer nodig,de eindzege in de Benelux-cup was al binnen. Toch was ik
vandaag gebrand om te winnen om zo het seizoen in schoonheid af te
sluiten. Achteraf
hebben we met het team enkele flessen champagne gekraakt in het zonneke om het seizoen
te vieren, het was een gezellige boel in Winterslag.
14 september 2008 Maasmechelen (Erik Evers)
Zondag stond de finale van de Flanders-cup op het programma. De belangrijkste wedstrijd
in de cup omwille van dubbele punten. Stralende zon en mooi parcours, de strijd om
eind winst kon beginnen. Start op het rally circuit en al vlug waren we met een man
of 6 voor een eerste keer de duivelsberg over. Voor de rest was het een biljart en
werd er serieus gevlamd. Al vlug werd de groep herleid tot 3, Porters, ikzelf en
Moons die wat aan de rekker hing. Iets voor half koers heb ik me op de klim van de
duivelsberg op kop kunnen zetten, Moons wringde wat tegen (hij wist wel waarom),
bijna boven keek ik achterom en zag dat ik een meter of tien had.Nog wat doorgetrokken,
de afdaling door het mulle zand met wat risico naar beneden en doorgegaan. Een ronde
verder had ik een 30-tal seconden voorsprong en heb moeten rijden om deze vast te
houden. Moons en Porters bleven jagen.
Ivan Porters kon immers bij winst nog Vlaams
kampioen worden.Na de laatste afdaling van de duivelsberg wist ik dat de overwinning
een feit was en kon het nagenieten beginnen. Weeral een trui binnen (Kampioen van
Vlaanderen), en de rest van de dag op wolkjes gelopen.
Volgende week finale Benelux-cup,de
champagne staat al koud!!!
7 september 2008 Margraten (NL) (Erik Evers)
Er vielen dubbele punten te verdienen hier, aangezien het de laatste wedstrijd op Nederlandse bodem was, deze wedstrijd was dus zeer belangrijk voor het klassement. ’s Morgens het rondje 2 maal verkend en het werd al snel duidelijk dat je hier over goede papieren moest beschikken als je een goed resultaat wilde neerzetten. Constant op en af in weides en af en toe een technische passage die achteraf gezien het verschil zou maken.
Met de start waren we met een man of 7 weg,maar zoals gewoonlijk werd er in het begin serieus gevlamd en de groep werd al snel herleid tot 3 koplopers.(Groenendijk, Porters en ikzelf).
Na 5 rondes dreef ik het tempo op, ik begon me beter en beter te voelen en al vlug moest den Hollander eraf. Nu Porters nog zien kwijt te geraken.In de laatste ronde(nog steeds stevig tempo), keek ik op een technisch klimmetje achterom en zag dat ik een 10-tal meter had, dit was het moment om à bloc te gaan. Al vlug had ik een 45sec. toen wist ik dat ik zonder materiaalpech de buit binnen had. Uiteraard super content omwille van winst en dubbele punten. Nog een pluim voor de organisatie, mooie omloop, gezellige podiumceremonie. Op naar de finale in Winterslag, dit moet de kers op de taart worden!
30 augustus 2008 6 uur race Langdorp (Erik Evers)
We gingen nog is een wedstrijd rijden met het team. Rudi had een A en een B-team opgetrommeld, aangevuld met enkele gast rijders. Wim Peers was immers nog in verlof en Bartje had de dag ervoor den Bosberg al enkele kopstoten gegeven en was al uitgeteld. Zes uur moesten we overbruggen en met het zonnige weer zou dit wel meevallen. Met de start waren we mee weg,samen met de cube en de après-bikers. Het werd al snel duidelijk dat de ereplaatsen door deze 3 teams zouden verdeeld worden.Na pech bij de cube-bikers kwamen we na een 2-tal uurtjes op voorsprong gevolgd op ruime afstand door de après-bikers. Deze ploeg ging echter in de tegenaanval en begon na elke ronde te wisselen. Deze tactiek bleek al snel de juiste te zijn en dus hebben we hun voorbeeld gevolgd. Gedurende de rest van de wedstrijd hebben we constant spannende duels gekregen tussen beide teams en werd er regelmatig haasje over gespeeld. Bij de cubebikers was het beste eraf en van andere teams moesten we ook niks meer verwachten. Pas op het allerlaatste konden de après-bikers het verschil maken en gingen zo met de overwinning lopen. Wij waren zeer tevreden met de 2de plaats en hebben met ons team de après-bikers, voor wie dit soort wedstrijden routine is,het vuur aan de schenen gelegd. De B-ploeg heeft uiteindelijk ook nog een mooie 10de plaats behaald en mogen hier terecht fier op zijn. De meesten onder ons moesten de dag erna nog aantreden in de Flanders–cup, het was dan ook spannend afwachten hoe het lichaam en de benen gingen recupereren.We waren immers voluit moeten gaan en alzo veel energie verspeeld. Maar voor het semi-professionele MTB-RUDI-team mocht dit geen probleem zijn. Misschien is dit nog voor herhaling vatbaar, aangezien dit ideaal is om de team banden te versterken (dit blijkt soms wel nodig?!)
1-3 augustus 2008 Kampioenschap groot Nijlen (Wim Peers)
Het eerste weekend van augustus was dit jaar de thuisrijderswedstrijd voor sommigen onder ons! Traditiegetrouw stond vrijdagavond het kampioenschap van groot Nijlen op het programma, wat door de jaren heen uitgegroeid is tot een echte publiekstrekker. De aanwezigheid van vele vrienden en kennissen maken er toch wel een “speciale” koers van, met de nodige stress de week ervoor tot gevolg! En niet alleen bij mezelf, ook bij anderen staat de blik op winnen! Zo rijden we om 19u allemaal één ronde om de startvolgorde te bapalen. Ik besluit een 4de tijd, en sta dus op de voorste rij. Eens gestart neemt G. Van Hove de kop, M. Geuens duikt als 2de de eerste bocht in, ikzelf 3de , B. Van Genechten 5de . Na 300m daalt het tempo een beetje en neem ik de leiding…. Blijkbaar heb ik de start goed verteerd en kan vol blijven doorrijden. In mijn zog volgen B. Van Genechten, M. Geuens moet al een klein gaatje laten. Na de eerste ronde kan ik stilaan wegrijden en mijn voorsprong uitbouwen. Zo win ik mijn 4de kampioenschap! Bij de dames wint Katrien haar eerste kampioenschap, zij waren echter maar met 2, nu hopen op meer dames de volgende editie!
6-uren en Ladies 3 hours:
Zaterdag rijdt enkel Katrien samen met N. Van Maldeghem en E. Belmans (bobsleegirl!) de Ladies 3 hours. De dames rijden al vanaf de eerste ronde weg van de andere 7 ploegen, en na half wedstrijd hebben ze de tegenstand op één ronde gereden! Zij winnen dus met gemak deze eerste editie, de lingeriebon als prijs maakt het feestje compleet… Bedankt Mark…Je mag mee gaan kiezen!
Flanders Cup:
Voor mezelf had ik deze wedstrijd met rood aangestipt op mijn programma, het is immers een thuiswedstrijd op bekende bodem. Toch had ik enige twijfel over mijn fitheid na de race van vrijdag. Zeker toen men bekend maakte om 11 ronden te moeten rijden! Enfin, een goede start genomen, en steeds tussen plaats 6 en 10 gereden. Iets na half wedstrijd komt B. Hannes aansluiten, hij had zijn start gemist. We rijden met een groep van 5, B. Hannes plaatst meermaals een versnelling wat hemzelf een beetje fataal wordt… de groep breekt en ik kan met een metgezel wegrijden. We rijden voor plaats 5 en 6, wanneer in de 3de laatste ronde de regen spelbreker is, en voor de nodige slippers zorgt. Mijn medevluchter komt ten val en ik kan de laatste 2 ronden nog goed standhouden zodat ik 5de eindig. Voor mezelf een goed resultaat bij de Masters 1, en kan tevreden terugblikken op een vermoeiend weekend. Nog een dikke proficiat aan de ALBO-boys, prachtige omloop, prachtige omgeving, schitterende organisatie!
27 juli 2008 Beneluxcup Habay-La Neuve (Erik Evers)
Vandaag stond er alweer een manche van de Beneluxcup op het programma, en dit in het verre Habay-La Neuve (230km enkel!!). Dus 's morgens om 6 uur uit de nest en samen met het vrouwke op weg, eenmaal aangekomen samen met Rudi, het rondje gaan verkennen. Dat dit wel nodig was volgens Rudi bleek al gauw, er lag wel wat gevaarlijks in had hij verwittigd, het had immers flink geregend de vorige nacht en de talrijke wortels waren spekglad. Na één keer op mijne smikkel te zijn gegaan viel het al bij al doenbaar, wel was het oppassen geblazen om niet tijdens de startklim (ne muur) alles op te blazen. De start....goed mee weg, niet à bloc gereden en al vlug waren we met 4 man de pist in. Het viel op dat iedereen al eens een foutje maakte, wortels op een scheve singletrack vraagt om problemen. In de derde ronde was de pechduivel daar, in een bocht de voorband er af gereden,l ucht eruit en terug moeten opblazen. De 3 anderen natuurlijk weg en dan maar alleen goed tempo gereden. Echter in de volgende ronde, de twee trekrijders allebij pech (plat en kettingbreuk), het podium was terug haalbaar en dit gaf terug een boost. Gelleke binnengekapt en wat caféine binnengegoten en de benen voelden terug goed aan (was de eerste ronden niet het geval). Ondertussen reed ik op de 2de plaats en achter mij was het redelijk stil. Nu was het nog kwestie van recht te blijven en het tempo te onderhouden. Den Hollander was gaan vliegen en was duidelijk de sterkste vandaag. Tweede over de meet gereden en daar superblij mee, een eerste opsteker na de congé en hopelijk volgen er nog. Op naar Kessel!
15 juni 2008 Flanders cup Vilvoorde (Erik Evers)
Tweede manche Flanders cup…Vilvoorde, wat konden we verwachten in hartje Brussel…? Het was echter een pittig parcours waar zeker het verschil kon gemaakt worden,dit buiten alle verwachtingen.Stevige klimmetjes,kort maar steill afdalingen waar het toch opletten geblazen was en korte bochten.
Met de start goed mee weg en met ons drieen (Geerts en Moons) de gas volledig open zodat we direct een gat konden maken op de achtervolgers. Tijdens de wedstrijd toch regelmatig à bloc gezeten en voelde dat ik de mindere van ons gedrieën was, had voor de wedstrijd immers geen suppergevoel, maar blijkbaar toch voldoende om op het podium te geraken, een opsteker na de pech van de voorbije weken en een stimulans naar de volgende wedstrijden om het minstens even goed te doen.
Alpen Tour Trophy 2008. (Wim Peers)
Afgelopen weekend trok een grote delegatie van het MTB Rudi team (Rudi, Nick, Katrien, Wim M., Wim P., Katrien, Kris) naar Steiermark, Oostenrijk voor de 10de editie van de Alpen Tour Trophy. Sommigen van ons wonnen vorig jaar een gratis deelname, dus konden we deze kans niet laten liggen. De formule bestaat uit 4 dagwedstrijden, cross country type, (eigenlijk elke dag een kleine marathon…) met op de laatste dag een echte marathon van 72km en 2700m hoogtemeters. Deze laatste maakte dit jaar ook deel uit van de Top Six, een regelmatigheidskriterium van marathons in Oostenrijk ed.
Eerste dag is klassiek de wedstrijd in Oberaich, vijf “rondjes” van 10km elk met telkens 450 hoogtemeters. Een loodzware wedstrijd, met een zéér steile en zware start, die je dus 5 keer letterlijk moet overleven. Voor de resultaten zie http://www.alpen-tour.at
Wel even vermelden dat Katrien wint bij de dames sportklasse, wat een 6de plaats bij de dames algemeen oplevert. Een knappe prestatie, zonde dat ze de volgende 2 dagen de strijd moet staken wegens maagklachten! Ook Nick, Kris, en Staf hebben om de beurt af te rekenen met maag-en darmklachten! Het spel is weer begonnen…(Calpé!)
Tweede dag wordt er gestart in Eisenertz, en na drie ronden gefinisht in Vordernberg. Deze etappe wordt aangekondigd met 1950 hoogtemeters en 62 km. Achteraf blijken het 2650 hoogtemeters te zijn, wel een “klein” verschil, dat voor iedereen voelbaar is in de benen!! De start is een 7km durende asfaltklim, wel een beetje zonde, er waren hier andere mogelijkheden geweest. Vervolgens nog drie zware ronden, enige echt slachtoffer dat hier gevallen is was een koe, die waarschijnlijk werd opgejaagd door enkele afdalende bikers, en zo met haar 4 poten in een wildrooster terecht kwam! Gevaarlijke situatie in de afdaling dus, je kon er maar net passeren. Bij mijn volgende ronde had men het dier reeds uit zijn lijden verlost… Mens en natuur gaan spijtig genoeg niet altijd samen…
Dag drie werd gereden in Donnersbachwald, een klein maar gezellig lokaal skidorpje met een “Tiroler-sfeertje”!
Een beetje vergelijkbaar met de eerste dag, waar er nu 4 ronden dienen gereden te worden, telkens 12km en 500 hoogtemeters. Al bij al een tamelijk korte wedstrijd voor iedereen, we komen allemaal zonder kleerscheuren aan de finish. Enkel Matthias (Pink Panter) heeft pech, zijn ketting kon zijn brute kracht blijkbaar niet verteren en brak….!
Finale dag vier, met de “Extreme” van 72km en 2700 hoogtemeters op het menu. De start is een loodzware en lange klim met 1000 hoogtemeters. Al van bij de start moet ikzelf iedereen laten passeren, en heb nu het probleem dat Katrien, Nick, Kris en Staf ook ondervonden in de eerste dagen. Even de maag “geledigd”, en toch maar verder tot op de top van de Hochwürzen. Na de afdaling en bevoorrading lijk ik toch een beetje hersteld en kan nog een tamelijk goede tweede wedstrijdhelft rijden. Wel verspeel ik mijn 5de plaats algemeen (sportklasse) en eindig 10de.
Snelste man van ons team vandaag is Kris, met een 20ste plaats bij de eliterijders. Enige minpunt aan deze dag was het al dan niet bewuste“binnendoor” rijden van een aantal deelnemers. En dan nog te bedenken dat we 50 euro borg moesten betalen voor een chip, die enkel diende om een eindtijd vast te leggen, zonder andere enige controlefunctie… van amateurs gesproken! Gevolg was dat Rudi hier de eindzege aan zijn neus voorbij zag gaan, en er toch wel sprake kan zijn van wedstrijdvervalsing.
Toch hebben we een leuke maar vermoeiende 4-daagse gehad, volgende afspraak op het “clubkampioenschap” tijdens de 65km van Raid Des Haut Fagnes!!!!
Mountainbike verslagen